Ben boğuluyorum. 

Sen de boğuluyor musun?

Yaşanılanlardan, hissedilenlerden ve her gün yeni bir hayata başlamak zorunda olduğum için boğuluyormuş gibi hissediyorum. Sanki görünmez bir el gırtlağıma yapışmış gözlerimi sonsuza dek kapatmam için uğraş veriyor ve o nefesi kesmek istiyor. Evet, aynen böyle hissediyorum. Yaşadıklarımla uğraşmaya çalıştıkça böyle hissediyorum. Tutunmaya çalıştıkça bir şeylere, nefesim oracıkta kesilecekmiş gibi hissediyorum. Başaramayacağım. Devam edemeyeceğim.

Hayır.

Başaracağım, devam edeceğim. Böyle düşünmek gerekir aslında değil mi? Düşünüyoruz da bir zaman sonra. Belki düşünmek ile kalıyor belkide düşünmeyi istemek ile. Ama inanınki zaman üstüne büyük bir olgunluk koyarak sizi yeniliyor. Değişiyorsunuz. Daha güçlü oluyorsunuz ve en önemlisi de o el artık gırtlağınızı sıkmıyor sadece kendini hissettirmekle kalıyor. O el yaşamınız boyunca kaybolmayacak çünkü sizin yaşadığınız zorlukları temsil ediyor ve onları hatırlatıyor. Tam boğazınızda. Hatırlamak bile istemediğimiz  anıları temsil eden o el uğraştığımız tüm o zorlukların hatırası olarak boğazımıza kazınıyor bir iz gibi...

 Ve biz o iz ile yaşamayı öğreniyoruz.

Ben öyle mi yaptım? Belki o iz içimdeki nefreti en uç seviyeye kadar hissettirdi ama devam ettim. Her gün beni neyin beklediğini bilmediğim bu dünyaya devam ettim.
Güçlü olmak ve güçlü kalmak bizim elimizde. Yaşadığımız çoğu zorluğu biz seçemesek bile karşımıza çıkanlar ile mücadele edip etmemeyi biz seçiyoruz.

Ne oldu da böyle hissettim?

Nasıl oldu da güçlü kaldım ve tüm bu yaşadıklarıma dayandım?

Yalnız değildim.

Sende yalnız değilsin.

Belki aynı şeyleri yaşadık belkide benzer şeyleri ama yaşadıklarını atlatmak istiyorsan yalnız olmayacaksın. 

Olmayacaksınız.

Hayatının bir bölümünde yabancı bir insana tüm yaşantını anlatıp rahatlamak istersin. Birilerine anlatmak ve omuzlarındaki o ağırlığın çok az da olsa hafiflemesini istersin.

Hepimiz insanız, hepimiz acıdan bir nebze olsun tattık. Hepimizin arkadaşlarımızdan ailemizden gizlediği bazı sırları oldu. Bunları çoğu zaman taşımak istemedik. Fazla ağır geldi bize.
Susmak, içine atmak ya da kurtulmak için can yakıcı çözümler aramak zorunda değilsin. Bazen anlatmak tek ilaçtır.

Derin bir nefes al ve düşün. Sana iyi gelecek olan şeyi düşün. Seni dinlemek için yanında olacak kişiye yükünü anlatmak iyi gelmez mi? Bir nebze olsun omuzlarındaki o ağır yük hafiflemez mi?

Daha fazla kötü hissetmene izin verme.

  Kötü hissettirmelerine izin verme.